Schroniska dla zwierząt

Przygarniając jakiekolwiek zwierzę do swojego domu, musimy sobie zdawać z tego sprawę, że nie jest to zabawka. Każde zwierze czuje, potrzebuje opieki i zainteresowania. Nawet rybki – potrzeba im wymiany wody, pokarmu, zainteresowania z naszej strony. Dlatego też kupno, obojętnie jakiego zwierzątka, powinno być bardzo przemyślane, przez każdego z domowników. Największym przyjacielem człowieka, od wielu wielu lat jest oczywiście piesek. Nie ważne, czy mały, czy duży, potrzebuje tyle samo zainteresowania, opieki i czułości ze strony swojego Pana, właściciela. Musimy pamiętać, by zawsze piesek miał świeżą wodę, by zawsze dostawał dwa, lub trzy posiłki dziennie (bowiem nigdy jedzenie nie powinno stać cały czas w misce); pamiętajmy również o tym, że sucha karma nie wystarczy, każdy pies – zwłaszcza szczeniak powinien dostawać posiłki gotowane przez nas, mięsko, ryż, kasza czy makaron i warzywa, choćby pietruszkę i marchewkę. Oczywiście należy również pamiętać o przysmakach, które możemy traktować jako nagrodę, gdy pies nauczy się przykładowo załatwiać swoje potrzeby w wyznaczonym przez nas miejscu.

Istnieją zwierzęta, które nie tylko wyglądają jak liść, czy zmieniają kolor, czy wyglądają jak patyczki. Są również zwierzątka, które wyglądają jak kamień, lub jak wodorost! (tu mowa o wodnym świecie). Szkaradnica, zwana również kamienną rybą, żyje na samym dnie oceanu. Skórę ma bardzo śliską ale chropowata, w kolorze otaczających ją kamieni, do których jest niesamowicie podobna. Bardzo trudno jest więc ją zauważyć. Należy jednak być bardzo ostrożnym, kto tylko napotka na swojej drodze szkaradnice, a co gorsza nadepnie na nią, ta od razy ze swych kolców wypuści śmiertelną truciznę! Kto zaś wygląda niczym wodorost? Mówimy tutaj o pławikoniku australijskim, który ma postrzępione płetwy i zielono – żółtą barwę. Swoim wyglądem bardzo przypomina kawałek… wodorostu, wśród których najchętniej przebywa. Może więc czuć się w swoim środowisku bezpiecznie, bo jest dla swoich wrogów i napastników, praktycznie nie zauważalny, jeśli tylko znajduje się w swoim otoczeniu – wśród glonów i wodorostów. Są jeszcze zwierzęta, które „udają”, że mają oczy w innym miejscu. Pewna żaba, ma na grzbiecie duże plamy, które wyglądają jak wielkie, otwarte oczy. Żaba więc, odstrasza w ten sposób, napastników.

Tak jak i w wychowywaniu dzieci, tak i w szkoleniu psa w ostatnich czasach zachodzą zmiany. Podejście do tego, jak nauczyć psa pożądanych zachowań, a wyeliminować te niepożądane radykalnie się zmieniło. I tak jak nie jest akceptowane podniesienie ręki na dziecko, tak i niewolno tego czynić w stosunku do psa. Stosowany niegdyś trening, tak zwany trening negatywny polegał głównie na uczeniu psa pewnych zachowań poprzez kary i strach. Głównymi metodami nauki był przymus albo ból fizyczny. Np. by oduczyć psa gryzienia aportowanej rzeczy, aporter nabijano gwoździami i owijano sznurkiem. Gdy pies zagryzał zęby dostawał bardzo bolesny bodziec. Często też nadeptywano smycze, by pies warował, stosowano różne obroże i kolczatki. Na szczęście takie podejście to już przeszłość (choć pewnie nie wszędzie). Teraz stosuje się szkolenie pozytywne, czyli takie szkolenie, które nagradza zarówno spontaniczne jak i wyuczone pozytywne zachowania u psa. Niewolno stosować w tym przypadku kar, bo pies straci zaufanie do właściciela.

Czy zdajecie sobie sprawę z tego, że są ryby, które mogłyby… utonąć, gdyby przestały płynąć? Większość ryb ma wewnątrz ciała specjalny pęcherz pławny, wypełniony powietrzem. Pozwala on rybie unosić się w wodzie, nawet gdy nie pływa. Rekiny jednak, nie posiadają takiego pęcherza pławnego i gdyby przestały pływać… mogłyby utonąć! Odpowiedzmy sobie jeszcze na pytanie, jak pływają ryby? Ryba pływa dzięki ruchom płetw. Płetwą ogonową uderza na boki, w taki sposób by przesuwać się do przodu. Ruchy pozostałych płetw zaś pozwalają jej utrzymać się grzbietem do góry oraz płynąć w dowolnym, obranym przez rybę kierunku. Jeśli jesteśmy już przy zwierzątkach morskich, przejdźmy do ukwiałów. Podróżują one bowiem na muszlach krabów, są to „wczasowicze na gapę” Ukwiały bowiem żywią się resztkami ze „stołu” kraba, a w zamian zaś chronią go swoimi parzącymi mackami. Kto jeszcze wozi pasażerów? Bizony, nosorożce i żyrafy wożą na grzbietach ptaki, które wyjadają robactwo z ich sierści, tak więc oboje mają z tego korzyści. Oczywiście ptaki „czyściciele” wcale nie muszą podróżować na grzbietach innych zwierząt, bo przecież potrafią fruwać i skakać.

Orangutany, podobnie jak gibony żyją w Azji , praktycznie całe życie spędzają na koronach drzew. Choć zdarza się, że samce schodzą na dół gdyż są zbyt duże by dalej przebywać na drzewach. Orangutan języku malajskim oznacza określenie „leśnego człowieka”. Na twarzach starych samców znajdują się zgrubienia skóry nazwane talerzami policzkowymi. Wydają się one przez to większe i mogą w ten sposób skutecznie odstraszać przeciwników. Orangutany bardzo mocno trzymają się gałęzi swymi długimi zakrzywionymi palcami dłoni i stóp. Mogą daleko wyciągać ramiona, które są prawie dwa razy dłuższe od nóg. Ich przysmakiem są tropikalne owoce drzewa durian. Małpy doskonale pamiętają gdzie znaleźć drzewa, na których rosną te przysmaki. Nie lubią deszczu. Często robią sobie w czasie ulewy parasole z kory drzewa. Dziecko orangutana pozostaje przy matce przez siedem do dziewięciu lat. Zwykle nie ma innych towarzyszy dziecięcych zabaw. Jest standardem u małp człekokształtnych to, ze opiekują się one swoim potomstwem ucząc go poruszania się i zdobywania pożywienia.